Ρομπότ μαθαίνει στα αυτιστικά παιδιά τα συναισθήματα.
Οι απλές λειτουργίες του Κασπάρ βοηθούν στην καθημερινή επαφή.
Η Ιντεν, ένα αυτιστικό κοριτσάκι συνήθιζε να απομακρύνεται όταν τα άλλα παιδιά της κρατούσαν το χέρι ή την αγκάλιαζαν. Αλλά εφέτος, το 4χρονο κορίτσι άρχισε να παίζει με τον Κάσπαρ, ένα φιλικό ρομπότ, που της μαθαίνει για τα συναισθήματα και τη φυσική επαφή και μπορεί πια να αγκαλιάζει και η ίδια τους άλλους.
«Είναι πολύ περισσότερο τρυφερή με τις φίλες της τώρα και θα κάνει ακόμη και την πρώτη κίνηση για μία αγκαλιά», δηλώνει η μητέρα της.
Το μικρό κορίτσι πηγαίνει σε ένα νηπιαγωγείο για αυτιστικά παιδιά στο βόρειο Λονδίνο, όπου ερευνητές φέρνουν ένα ρομπότ, στο μέγεθος ενός μικρού παιδιού μία φορά την εβδομάδα.
Τα παιδιά, ο αυτισμός των οποίων κυμαίνεται από ήπια έως σοβαρή μορφή, παίζουν με το ρομπότ περίπου 10 λεπτά συνοδεία ενός επιστήμονα, που ελέγχει το ρομπότ με τηλεκοντρόλ.
Το ρομπότ με το όνομα Κασπάρ είναι προγραμματισμένο να κάνει πράγματα όπως να χαμογελά, να γελά, να συνοφρυώνεται, να κλείνει το μάτι του και να ανοίγει την αγκαλιά του. Κατασκευάστηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Χέρτφορντσιρ, με κόστος περίπου 2.100 δολάρια.
Υπάρχουν αρκετές εκδοχές του Κασπάρ, μεταξύ αυτών μία εξελιγμένη που μπορεί να παίζει Nintendo Wii. Το ρομπότ βρίσκεται ακόμη σε πειραματική φάση και οι ερευνητές ελπίζουν ότι μία ημέρα θα μπορέσει να κατασκευαστεί μαζικά έναντι λίγων εκατοντάδων δολαρίων.
«Τα παιδιά με αυτισμό δεν επικοινωνούν καλά με τους ανθρώπους γιατί δεν καταλαβαίνουν τις εκφράσεις του προσώπου», δηλώνει ο ερευνητής Μπεν Ρόμπινς, που ειδικεύεται στην εργασία με αυτιστικά παιδιά.
«Τα ρομπότ είναι πολύ πιο ασφαλή για αυτά διότι υπάρχουν λιγότερα, που πρέπει να ερμηνεύσουν και είναι πολύ προβλέψιμα».
Οι λειτουργίες του Κασπάρ είναι συγκεκριμένες: λέει «γεια σου, το όνομα μου είναι Κασπάρ. Ας παίξουμε μαζί», γελάει όταν ακουμπούν τα χέρια ή τα πόδια του, κουνάει τα χέρια του πάνω κάτω ή κρύβει το πρόσωπό του με τα χέρια του και φωνάζει πως πονάει όταν τον χτυπούν δυνατά, αντιδράσεις με τις οποίες τα παιδιά έχουν αρχίσει σιγά σιγά να εξοικειώνονται και να τις εκφράζουν από μόνα τους.
ΤΟ ΒΗΜΑ
